BLOG
Daar zijn ze dan...de foto's!
Inmiddels zijn we alweer ruim een maand terug in ons hele koude landje (wanneer komt dat mooie weer nou weer?) en dromen we nog vaak even terug naar Patagonië...
Zelf hebben we de foto's al heel vaak bekeken en een aantal mensen hebben ze al gezien. Soms kunnen we dan niet geloven dat we daar echt geweest zijn. We zouden bijna heel snel weer terug willen gaan,zo onwerkelijk, maar ook zo mooi was alles!!
Om jullie mee te laten genieten zetten we nu dan echt wat mooiste foto's (alle was een beetje erg veel geweest)op de website. Vanwege de computer en onvoorziene omstandigheden heeft het wat langer geduurd, maar hier zijn ze dan.
Klik in het menu bij photos. Hier zie je de foto's per hoofdstukjes ingedeeld. Ook staat er een samenvatting op (voor de snellere kijkers).
Veel kijkplezier!!
Ciao,
Jeroen en Chantal
Terug in de lage landen...
Olla chicos,
inmiddels zijn we al weer bijna een week geleden (14 Maart) geland op Schiphol.
De vlucht is prima verlopen, op 13 Maart op tijd vertrokken met Swiss Air richting Sau Paulo in Brazilië. De vlucht ging dwars over het Andes gebergte, op een gegeven moment vloog het vliegtuig nog net onder twee grote bergtoppen en werden we getrakteerd op een spectaculair uitzicht! De piloot liet ons nog meer genieten door even een tweetal bochten te maken. Sau Paulo was regenachtig tegen de tijd dat we daar aankwamen.
Hier stapten we over op de Lufthansa vlucht die ons naar Frankfurt bracht. Vanwege regen later vertrokken maar onderweg heeft hij de verloren tijd ingehaald en landden we 14 Maart op tijd in regenachtig Frankfurt.
Een kleinere Boeing bracht ons tenslotte van daar naar een bewolkt, grijs en vooral erg vlak land. Het was duidelijk we waren weer terug in de lage landen...
Bij de aankomsthal werden we opgewacht door een heus welkomstcomité!
Na een drankje en lekker stukje taart richting ons eigen huis gereden...
Moe als we waren toch nog even naar het kattenpension, de vakantie van Smoes en Spooky zat er ook op...
Om even terug te komen op de veel gelezen vraag:
"waar blijven de foto's?"In tegenstelling tot het vliegtuig is onze computer thuis wel gecrashed... ;-)
Dus nog even geduld...de foto's komen er echt aan!
Ciao,
Jeroen & Chantal
De laatste dagen in Patagonie
Hier nog een bericht vanuit Puerto Varas in Chili.
We zijn even uit de lucht geweest maar hier een update van de afgelopen week
In El Chalten hebben we 1 dagje 8 uur gelopen. Was best nog een heftige klim, maar met zo´n mooi uitzicht over een meer en de Fitz Roy op een paar meter afstand! Het leek wel alsof je op de maan wandelde!
De tweede dag hebben we het "rustig" aan gedaan. Alleen maar 3 km gaan lopen naar een waterval en weer terug en de rest van de dag genoten van de cervezas. ´s avonds cultuur opgesnoven en het nachtleven in El Chalten. Half in het Spaans, half in het Engels leuke gesprekken gevoerd met Frederico. Aan het eind van de avond waren we echte amigos geworden met Frederico, Jeroen kreeg zelfs een zoen van hem op zijn wang (da's heel gebruikelijk onder amigos in Argentinie, gewoon amicaal dus!)
Maar weer eens de Argentijnse gastvrijheid mee gemaakt deze dag. Eerst alleen voor onze kamer bij de hosteria hoeven te betalen. Terwijl we toch echt 4 liter bier op hadden (in 3 dagen tijd). En ´s avonds werd eerst het bier door de Argentijn betaald.
Woensdag 5 maart om 9:00 begon de 2 daagse busreis over de pampa seca! Deze 1e dag over de ruta 40 hebben we ons verbaasd over de hoeveelheid leegte. Bonkend en stuiterend over de gravelweg zagen we alleen maar gele graspollen op grijze donkere grond, 12 uur lang...
Er was een overnachting gepland in een hotelletje geregeld door de busorganisatie, Hotel Belgrano is een hotel dat is blijven hangen in de jaren 70 (smerige groene badkamer, doorgezakt bed ondersteund door plank met dubieuze vlekken op de sprei). Gelukkig was dit maar voor 1 nachtje! Zelfs ons matje ligt nog lekkerder! Peking express is er niks bij, dus de slaapzakken maar gebruikt die nacht.
Donderdag 6 maart niet gedouched en nog stoffig van de 1e dag over de pampas om 8:00 vertrokken voor het 2e deel van de Ruta 40. Een kleine 6 uur rijden was het nog over gravel en de pampa seca, daarna werd het landschap groener en verschenen er bergen!! 's Avonds om 20:00 aangekomen in Bariloche. Slaapplaats gevonden uit de Lonely Planet, adres aan taxi-chauffeur gegeven en zette ons vervolgens keurig drie blokjes verder af!! (na vier weken ben je het lopen wel zat heh :-)
Prima B&B, een lekker niet doorgezakt bed en hier wassen we het stof van de Ruta 40 van ons af.
Vrijdag 7 maart, een dagje Bariloche, we merkten als snel dat 1 dagje Bariloche genoeg was voor ons. We konden geen chocolade shops meer zien, zo toeristisch, dus zelfs Chantal heeft zichzelf van de verleiding weten te weerstaan om chocola te kopen!
Met een cerveza de zonsondergang bekeken bij Lago Nahuel Huapi, onze tijd in Bariloche afgesloten met een heerlijke tapas bij onze B&B om de hoek.
Zaterdag 8 Maart, vroeg vertrokken om met de cruce de lagos Chili in te gaan.
Eerst met de bus die ons naar de eerste boot brengt, vervolgens weer een bus, dan weer een boot, dan de 4x4 bus die ons door het natste stuk regenwoud hobbelt (waarbij we de grens met Chili passeren), dan weer een stuk met een boot en vervolgens de allerlaatste bus die ons naar Puerto Varas brengt.
Wat een tocht en wat hebben we ons verbaasd over het stuk koude regenwoud en de weer andere natuur in Patagonie! Uiteindelijk waren we om 20:00 in Puerto Varas.
Een echt schitterende tocht, maar toch waren we ook blij om verlost te zijn van de massa Amerikaans toeristen. Het is echt waar, ze lopen allemaal met een petje op, witte sportschoenen met dito sokken aan die net tot onder aan de knie zijn opgehezen in veel te korte broeken. Dit gecomplementeerd met een Kanon van een camera hangend op de buik...
(Joep van Deudekom heeft gelijk, het prototype Amerikaan klopt; uit boek: Het perfecte reisverhaal)
We vinden onderdak bij
Casa Azul het blauwe huis. Een heerlijke plek om te chillen. We eten nog wat bij een tentje om de hoek, waar Chantal een gratis Pisco Sour kreeg (een chileense brandy), omdat het "dia de Mujer" was (dag van de vrouw). Jeroen vraagt of er ook een "dia de Hombre" is, ja hoor die is er, in Oktober!
Nu zitten we hier de 2e dag in dit heerlijke stadje met uitzicht op de vulkaan Osorno (en nog een andere). Wees gerust deze zijn niet actief!
Morgen vertrekken we per luxe nachtbus met bedstoelen naar Santiago de Chile, onze alweer laaste plaats die we aandoen... snik snik... Wat gaat de tijd snel hier...
Aan de ene kant zouden we hier nog graag een weekje langer willen blijven, er is nog zoveel te zien. Aan de andere kant kijken we ook wel weer uit naar Nederland, de katten, vrienden, familie en alle anderen, het eten (die mierzoete croissantjes als ontbijt gaan je na 4 weken wel tegen staan). En wat is het heerlijk om thuis weer eens wat gevarieerder te kunnen koken! (we zullen alleen vast wel even schrikken van de prijzen in de supermarkten, haha).
Waarschijnlijk komt ons volgende bericht uit Nederland, hasta la proxima en Hollanda!!
Groetjes,
Jeroen & Chantal
Terug in Argentijns Patagonië
Nog een heel kort berichtje dan, voordat we weer naar een andere plek vertrekken.
Gisteren van Puerto Natales naar El Calafate gegaan, met meteen een excursie naar de Perito Moreno gletsjer. Een knoert van een gletsjer van wel 2,5 km breed! Met een boot er dichtbij gekomen. Je hoorde en zag stukken ervan af breken. Hier werd iedereen stil van..
Straks vertrekken we naar El Chalten. Daar zijn we van plan om een mooie dagwandeling te maken naar de Fitz Roy en toch weer lekker te relaxen. Die Argentijnse wijn smaakt weer goed! (over die asado´s gesproken; we hebben er inmiddels 2 geprobeerd en het is niet voor ons weg gelegd. Geef maar een lekkere steak of zelfgemaakte pasta waar de Argentijnen ook erg goed in zijn!).
Vanaf El Chalten gaan we 5 maart richting Bariloche over de ruta 40. We zullen een tussenstop maken in het dorpje Perito Moreno, hier overnachten en de volgende avond 6 maart aankomen in Bariloche. Vanaf Bariloche zullen we weer terug gaan richting Chili.
Kijken we in Chili weer of we een internetcafeetje kunnen vinden.
Hasta la proxima!
Tot snel!
We survived Torres del Paine!
Inmiddels zitten we sinds gisteravond alweer in Puerto Natales. We moesten (en moeten nog) eerst een beetje bijkomen van ons avontuur in het nationaal park. Want wat een avontuur was het zeg!
4 dagen hebben we stijl omhoog gelopen, geklauterd over stenen/ rotsen (wat op zich goed te doen was), gescrambled over een pad met keien, afdalingen gemaakt, over bijzondere bruggen moeten lopen (het leek wel indiana Jones!), maar het mooiste van alles hadden ze voor het laatst bewaard. Bij de laatste route stuitten we op een gletsjerrivier met zo'n 4 watervallen waar je via grote stenen overheen moest balanceren....Nou, dat hele geintje heeft ons een uur extra gekost, natte schoenen, sokken en een hoop energie, maar uiteindelijk lukte iedereen het wel hoor :-).
Bij elkaar hebben we bijna zo'n 50 kilometer gelopen.
Bij aankomst in het park zouden we met een catamaran naar de overkant van een meer naar ons startpunt gebracht worden, maar deze was helaas net weg. De volgende kwam pas 4 uur later. Onze eerste wandeling dan maar gemaakt van wel 2 km heen en terug naar een hele grote waterval; Salto grande.
Toen we dan eindelijk met de catamaran naar de overkant gebracht waren hebben we het tentje opgezet en de tour kon de dag erna beginnen!
Rustig aan begonnen, omdat het meteen een heftige wandeling was, 4,5 uur lopen met hele mooie uitkijkpunten en als eindpunt een geweldig uitzicht op de gletsjer Gray. Wat gaaf om al dat ijs te zien smelten vanaf de berg en ijs in het water te zien recht voor je tentje!
Toen we de dag erna onze spullen aan het pakken waren hoorden we een hoop getik boven ons. De Patagonische specht was zich aan het uitleven op de bomen op de camping. Grote stukken boomschors vielen als je niet uitkeek op je naar beneden! Grappig om dat eens in het echt te zien!
De tweede wandeling ging over hetzelfde pad terug, met een "korte" wandeling van 2,5 uur eraan vast naar de volgende (gratis) camping. Deze en de vorige camping was echt back to nature! We waren zo blij dat we de camping gehaald hadden dat we de salami hebben aangesneden!
De volgende dag regende het voor het eerst echt in Torres, waardoor we sneller weg waren dan normaal(over het algemeen hadden we extreem zonnig weer met 2 dagen 24 graden). Nog even onze flesjes gevuld met water uit de stromende rivier recht onder de camping (waardoor we deze nacht wel weinig slaap hadden gehad..) en we konden weer op pad. Een tocht van 5,5 km die door het hele moeilijk begaanbare pad (met name over en langs grote keien) ons 3 uur kostte. De laatste 11 km voor de volgende dag bewaard.
De laatste kilometers leken er wel 20 ipv 11. Iedere keer dachten we dat we er waren, maar dan was er toch weer een klim achter de heuvel. En dan eindelijk na nog 1brug en heuvel zagen we de Torres!! Moe van al het lopen en de regen die er deze dag een beetje was hebben we gekozen voor een bed bij de refugio met een heerlijke douche, diner en ontbijt! Hier waren we wel even aan toe.
Nu zitten we in Puerto Natales, omdat je niet direct naar El Calafate kon maar ook omdat we toch wel even 2 dagen nodig hebben om bij te komen. Kunnen onze voeten hier even tot rust komen.....
Morgenochten vertrekken we naar Argentinie, El Calafate en gaan we kijken bij de Perito Moreno gletsjer.
Jammer, echt jammer, dat we geen foto's kunnen uploaden van Torres del Paine. Het was zwaar, maar het is echt een geweldige plek om te lopen. We kunnen er nog zoveel meer over vertellen, over de bizarre wolkenformaties, de meren van knalgroen tot diepblauw, de condors, guanaco's... maar nu gaan we onze voeten in een heet badje doen bij het hotel.
Tot later!!
